|
|
|
 |
Wussten Sie schon? |
 |
 |
|
Na zje¼dzie gnie¼nieñskim w 1000 r. Boles³aw I Chrobry wraz z cesarzem Ottonem III powo³ali arcybiskupstwo gnie¼nieñskie, któremu podporz±dkowali biskupstwa w Krakowie i Wroc³awiu. Wtedy tak¿e powsta³o biskupstwo w Ko³obrzegu, a dziêki niemieckiemu kronikarzowi Thietmarowi z Merseburga znamy imiê pierwszego biskupa: zosta³ nim Reinbern. Niezwyk³e brzmienie mia³a nazwa jego diecezji: Salsae Cholobergiensis aecclesiae episcopus – ko¶ció³ Soli Ko³obrzeskiej. Ko³obrzeg sta³ siê stolic± biskupstwa, tym samym zosta³ wyró¿niony i usytuowany na równi z takimi grodami jak Kraków, Wroc³aw czy Poznañ. Chloberg nie cieszy³ siê d³ugo tak wysok± pozycj±. Byæ mo¿e sprawi³a to niezbyt gorliwa dzia³alno¶æ biskupa, który niszczy³ i pali³ ¶wi±tynie z pos±gami bo¿ków i oczy¶ci³ morze zamieszkane przez z³e duchy, wrzuciwszy w nie cztery kamienie pomazane ¶wiêtymi olejami i skropiwszy je wod± ¶wiêcon±. Nawrót pogañstwa zmusi³ biskupa do ucieczki i opuszczenia diecezji, a Ko³obrzeg straci³ status stolicy biskupiej na rzecz po³o¿onego dalej na zachód Kamienia. ***
W XVII wieku w Ko³obrzegu dzia³a³y imponuj±cej wielko¶ci tê¿nie, które istnia³y do po³owy XIX wieku, kiedy to na rynku pojawi³a siê tañsza sól kamienna. Wtedy w³a¶nie oficjalnie zakoñczono dzia³alno¶æ ko³obrzeskich salin. Wkrótce po tym odkryto lecznicze w³a¶ciwo¶ci solanki, dziêki czemu w Ko³obrzegu rozkwit³o ¿ycie uzdrowiskowe. Picie ko³obrzeskiej s³onej wody oraz k±piele solankowe s± dzi¶ powszechnie stosowanymi zabiegami leczniczymi.
Wspó³cze¶nie na Wyspie przy ulicy Solnej, nieopodal mostu na Parsêcie, znajduje siê ¼ród³o solanki (pozosta³o¶æ po salinie). Jest to miejsce spotkañ zarówno wczasowiczów, dla których ¼róde³ko jest atrakcj± turystyczn±, jak równie¿ mieszkañców miasta, którzy czerpi± solankê do picia oraz do kiszenia ogórków. Warto odwiedziæ to miejsce, do którego mo¿na doj¶æ drog± od Starego Miasta wzd³u¿ rzeki, przy której zosta³y wytyczone ¶cie¿ki przeznaczone wy³±cznie dla pieszych.
|
 |
|
 |
|
|