|
|
|
 |
Wussten Sie schon? |
 |
 |
|
Na zje¼dzie gnie¼nieñskim w 1000 r. Boles³aw I Chrobry wraz z cesarzem Ottonem III powo³ali arcybiskupstwo gnie¼nieñskie, któremu podporz±dkowali biskupstwa w Krakowie i Wroc³awiu. Wtedy tak¿e powsta³o biskupstwo w Ko³obrzegu, a dziêki niemieckiemu kronikarzowi Thietmarowi z Merseburga znamy imiê pierwszego biskupa: zosta³ nim Reinbern. Niezwyk³e brzmienie mia³a nazwa jego diecezji: Salsae Cholobergiensis aecclesiae episcopus – ko¶ció³ Soli Ko³obrzeskiej. Ko³obrzeg sta³ siê stolic± biskupstwa, tym samym zosta³ wyró¿niony i usytuowany na równi z takimi grodami jak Kraków, Wroc³aw czy Poznañ. Chloberg nie cieszy³ siê d³ugo tak wysok± pozycj±. Byæ mo¿e sprawi³a to niezbyt gorliwa dzia³alno¶æ biskupa, który niszczy³ i pali³ ¶wi±tynie z pos±gami bo¿ków i oczy¶ci³ morze zamieszkane przez z³e duchy, wrzuciwszy w nie cztery kamienie pomazane ¶wiêtymi olejami i skropiwszy je wod± ¶wiêcon±. Nawrót pogañstwa zmusi³ biskupa do ucieczki i opuszczenia diecezji, a Ko³obrzeg straci³ status stolicy biskupiej na rzecz po³o¿onego dalej na zachód Kamienia. ***
Ko³obrzeg to jedno z najstarszych miast na Pomorzu. Jego historia siêga VIII wieku, kiedy istnia³a tu osada znana z pozyskiwania soli z wody morskiej. W X wieku ten wa¿ny gród w³±czy³ do pañstwa polskiego Boles³aw I Chrobry, próbuj±c nawet utworzyæ tu biskupstwo. Po jego ¶mierci pomorze wróci³o do pogañstwa, a Boles³aw Krzywousty, jak pisa³ Gall Anonim, musia³ zdobywaæ s³awne miasto Ko³obrzeg. Przez kilkaset lat znajdowa³o siê poza granicami Polski pod rz±dami: Duñczyków, ksi±¿±t pomorskich, Branderburgii, Prus i Niemiec. Dopiero w 1945 r. powróci³o do Polski. |
 |
|
 |
|
|